Mała dziewczynka – od wczoraj myślę o małej dziewczynce, której nigdy nie poznałam – od wczoraj myślę o ogromnej mądrości w ciele maleńkim jeszcze – od wczoraj cieszyć się nie przestaję, że na chwilę poczułam wdzięczność i radość, z powodu samego istnienia tylko – a teraz, kiedy już do naiwności i z naiwności się pouśmiechaliście, posłuchajcie – miła, mała dziewczynka uczyła na spacerze dwoje dorosłych ludzi –

mówiła o radości – mówiła o wdzięczności – mówiła o tym jak ważne jest, aby każdego dnia podziękować za cztery rzeczy – ona sama tego dnia dziękowała już za buciki zawiązane na kokardkę.. – od wczoraj myślę o małej dziewczynce, której nigdy nie poznałam – od wczoraj lista moja się wydłuża – rzeczy małe i duże obok siebie są na niej, a każda ważna tak samo – za życie moje, tak pełne uczuć różnych – za syna, któremu mogłam życie dać – za truskawki, te z cukrem i w koktajlu z kiwi – za drzewo za oknem blisko i dalej odrobinę – za windy przytrzymanie – za przelew wczorajszy – za telefon przemiły, choć nic na to nie wskazywało – za mamę moją i tatę mojego – za orzech, który tyle lat ma co ja dokładnie – za pracę, którą uwielbiam z dnia na dzień bardziej – za ludzi życzliwych – za przyjaciół – za miłość, którą miałam szansę poznać – za przypaloną jajecznicę najpyszniejszą na świecie – za radę dobrą – za rozmowy przypadkowe, które życie potrafią zmieniać – za przyjaciółkę najwspanialszą – za niebieskiego słonia z trąbą – za przemianę – za ważkę – za wspomnienia – za wino – za opowieść o której myślę od wczoraj – za listę, którą codziennie powiększać będę o przynajmniej cztery rzeczy..